Arbeidsvoorwaarden uit het Jaar Nul, daar red je het niet mee

Wie volgt loopt altijd achteraan

Arbeidsvoorwaarden onder de loep

Er is een onderzoek gedaan onder werkgevers en werknemers over arbeidsvoorwaarden anno 2019. Een wat mij betreft grappige uitkomst is dat zowel werkgevers als werknemers de arbeidsvoorwaarden zoals de meeste bedrijven die nu kennen, nogal gedateerd vinden. En inderdaad, wat ik ook in mijn praktijk tegenkom: veel, héél veel is dichtgetimmerd in voorwaarden. Een standaard werkweek bijvoorbeeld bestaat nog altijd uit bijvoorbeeld 38 of 40 uur. Maar er wordt nog altijd niet gekeken of dit wel zo handig is. Het wordt meer als een vast gegeven gezien.

Maak het wat losser

Die ‘standaard’ werkweek kun je natuurlijk veel flexibeler maken: de ene week werk je twintig uur en de volgende week zit je op veertig uur. Stuur op output en niet op aanwezigheid.  Of kijk eens naar de collectieve arbeidsvoorwaarden. Die kunnen wat mij betreft ook veel flexibeler. Werknemers en werkgevers willen er ook wel graag met elkaar over in overleg. Natuurlijk moet je afspraken maken, maar die kunnen er voor jou anders uitzien dan voor mij. En juist dit maatwerk is nu nog vaak erg lastig in de praktijk.

Vakantie-uren

Ook zo’n onderwerp dat in het onderzoek naar voren kwam. Je hebt wettelijk gezien vier keer recht op de gemiddelde arbeidsduur per week aan vakantie-uren. Maar misschien wil ik dat helemaal niet. Je mag niet afwijken van datgene wat bij wet geregeld is. Als werkgever moet je minimaal het wettelijke bieden. Maar waarom zou je als werknemer jouw wettelijke vakantie-uren niet mogen inruilen tegen andere arbeidsvoorwaarden? Er is naar mijn mening veel teveel dichtgetimmerd in Nederland. Je hebt te weinig regelruimte om zelf zaken af te spreken. En angst en bescherming is daarvoor de voedingsbodem. In de vorige eeuw is het ter bescherming van zowel werknemer als werkgever zo geregeld. Maar het kan geen kwaad om in de 21steeeuw eens te kijken of er maatwerk mogelijk is.

Dwarsdoorsnede

Voor het onderzoek door VISMA Software is zowel in generatie als in welstandsklasse personeel gevraagd naar haar mening. Uit de antwoorden blijkt dat werknemers en werkgevers met elkaar in overleg willen over de mogelijkheden op maat. Laat ik er trouwens duidelijk over zijn: ik ben er niet voor om helemaal niets vast te leggen. Maar dan niet vanuit angst en bescherming, maar meer vanuit een deal die je met elkaar sluit. De wereld is veranderd en het is hoog tijd om mee te veranderen.

Bevlogen medewerkers

Ik hoor nog wel eens “bij ons kan dat niet, bij ons is het anders”. Zo ken ik een zorgorganisatie die zich beroept op verschillende werktijden vanwege de wisselende diensten. Logisch, in zo’n organisatie is natuurlijk altijd bezetting nodig. Maar kijk nu eens wat creatiever, ga op zoek naar wat wel mogelijk is. Misschien wil die ene collega wel altijd de late diensten en is er een andere collega die graag juist de vroege diensten wil. Of misschien is het werken in de weekenden voor veel medewerkers een bezwaar. En wil iedereen wel iets inleveren om speciaal voor de weekenden iemand aan te trekken. Het zorgt voor bevlogenheid onder je personeel als je hieraan aandacht besteedt. En bevlogen medewerkers zijn de ambassadeurs van je bedrijf. Maar ook kun je efficiencywinst boeken. Wil je perse de regels volgen, dan loop je al snel achter. Want als je volgt, dan loop je er altijd achteraan.

Winst voor iedereen

Bij een klant van mij, een installatiebedrijf, had laatst de vrouw van een van de monteurs haar been gebroken. Zij kon daardoor de kinderen ’s morgens niet naar school brengen. Normaalgesproken begon de werkdag van deze monteur om 7.30 uur. Maar omdat de werkgever van deze monteur heel flexibel omging met de werktijden kon de monteur de kinderen naar school brengen. De monteur hoefde geen vakantie uren op te nemen, hij werkte gewoon langer door. Dat kwam hartstikke goed uit, want de klanten van het installatiebedrijf konden ook na 17 uur bij het bedrijf terecht. Zo heeft dit bedrijf van de nood een deugd gemaakt.

Denk eerst eens ‘Ja…’

Ik vind dat we zaken te makkelijk als een vastgegeven voor lief nemen. Wil je als werkgevers en werknemers buiten de lijntjes kleuren dan moet dat kunnen. Spreek het af en leg het vast. Volgens mij is het vooral een kwestie van willen omdenken. Eerst eens ‘Ja’ denken voordat je ‘Nee’ zegt. CAO onderhandelingen gaan nog teveel alleen over salaris. Ook de andere arbeidsvoorwaarden zijn van grote waarde als het gaat om concurrentievoordeel op de krappe arbeidsmarkt.

Er telt zoveel meer dan alleen salaris

Binnen de kaders van de CAO kun je creatief zijn, zolang de werkgever en de werknemer het prima vinden. Dus, waarom zou je het dan niet doen? Je kunt zoveel individueel regelen. Je moet het goed vastleggen en communiceren met de andere personeelsleden in de organisatie. Het kost je misschien wat tijd en geld, maar het levert je veel meer op. Want die medewerkers van je zijn jouw ambassadeurs. En je hebt een extra troef in handen als het gaat om personeelswerving. Voor nieuwe medewerkers telt er meer dan alleen het salaris. Ga er maar eens met elkaar voor zitten over hoe het nu geregeld is en hoe je het graag zou willen. Lijkt het je lastig of heb je er gewoon geen tijd voor? Schakel mij gerust in, het levert je gegarandeerd iets moois op.

Subsidie

Als je als MKB-er je personeelsbeleidwilt aanpakken dan is er een zeer interessante subsidieregeling. Wil je hiervan profiteren? Ik vertel je er graag meer over. En ik dien die aanvraag voor je in. Bel of mail me gerust!